Historie
Het Gymnasium Camphusianum is genoemd naar de Gorcumse
dichter/predikant Dirck Rafaëlszn Camphuysen (1586-1627). Dirck Camphuysen was
een echte Gorcummer. Zijn grootvader, koopman te Gorinchem, werd hier 'om des
geloofs wille' gedood. Zijn vader was een 'sociaal' chirurgijn in Gorinchem.
Camphuysen zelf was oud-leerling van 'onze' school. Omdat zijn ouders stierven
toen Dirck nog een kind was, moest hij een beroepsopleiding volgen. Hij zou
kunstschilder worden, maar toen hij enige tijd in de leer was, werd de jonge
Camphuysen door de rector van de toenmalige Latijnsche School - de voorloper van
ons Gymnasium - 'ontdekt' en ertoe overgehaald een wetenschappelijke opleiding
te gaan volgen. Daartoe moest hij wel eerst de Latijnsche School bezoeken.
Camphuysen zag kans de school in drie jaar af te ronden, waarna hij in Leiden
theologie ging studeren. Hij woonde en werkte na voltooiing van zijn studie op
het slot Loevestein, in de stad Gorinchem en, als predikant, in het dorp Vleuten,
vanwaar hij om zijn Arminiaanse denkbeelden in 1618 werd verbannen. Sindsdien
werd hij vervolgd, zodat hij van de ene plaats naar de andere moest trekken.
Zijn broodwinning bestond uit zeer uiteenlopende zaken: van vertaalwerk tot
handel in vlas. Als dichter schreef hij geestelijke poëzie in een voor iedereen
begrijpelijke taal. Het meest bekend zijn de 'Stichtelyke Rymen' (1624), die in
ruim een eeuw 50 maal zijn herdrukt. Dat Camphuysen nú niet meer zo bekend is,
zal voornamelijk zijn te wijten aan het feit dat zijn talent, evenals dat van
veel andere dichters uit zijn tijd - althans, in ónze ogen - werd overvleugeld
door dat van de 'groten' zoals Vondel, Bredero en Cats. Gezien echter de vele
herdrukken van zijn werk, moet Camphuysen na Cats de meest gelezen dichter van
zijn tijd zijn geweest. Niet alleen omdat Camphuysen een Gorcummer was draagt
ons Gymnasium sinds de opening van het vorige schoolgebouw op Sparta in 1955
zijn naam. Men heeft in hem ook, en vooral, een symbool willen zien van het
streven naar eenheid en naar samenwerking, ondanks verschil in opvatting of
overtuiging, want zoals Camphuysen ooit zelf heeft geschreven: "Al mijn doen en
pogen loopt hierop uit, dat secterij en partijschap mocht afnemen en dat men
geen onderscheid meer zou maken tussen Christenen en Christenen."